The Truth is in Your Heart

Dit is een van de creaties uit de Wondere Wereld. Deze heet "The Truth is in Your Heart".

Ik maak ze met allerlei foto's, veel bloemen, maar ook bladeren en stenen gebruik ik graag. De titel komt altijd pas als het helemaal af is. Dan speelt er ineens een zin door mijn hoofd, of een regel uit een lied. Die wijst me op de titel die bij de creatie hoort.

Een proces dat elke keer weer anders is
Het ontstaan van de Wondere Wereld Creaties is een proces dat elke keer anders is. Van tevoren weet ik nooit wat er uit gaat komen. Ik stapel de foto's in lagen op elkaar, verweef ze met elkaar, laat ze in elkaar overvloeien, net zolang tot er een heel nieuw geheel ontstaat. De creaties zijn kwetsbaar en tegelijkertijd boordevol energie.Daar is deze geen uitzondering op.
Het liefst vertel ik er verder zo min mogelijk over. Het is net als bij heel mooie muziek. Je wordt ontroerd door de klanken, geraakt door de tekst. Het is een gevoel, dat kun je niet omschrijven. Als de schrijver uitlegt waar het over gaat, zal het meestal voor altijd alleen die betekenis houden. Het schuift jouw eigen beleving een beetje opzij. Zo zou het ook kunnen zijn bij de creaties, als ik ze uit ga leggen, en dat vind ik jammer. Ik wil dat de creatie van jou wordt, dat jij weet welk gevoel er bij hoort, dat je er zelf, op jouw manier van kunt genieten.

Ontdekkingsreis
Over dat ontdekken wil ik hier nog wel iets zeggen. Doe het eens zoals wanneer je naar van die mooie witte stapelwolken kijkt. Eerst zijn het alleen wolken, en pas als je wat langer kijkt, of wanneer je als het ware door je oogharen kijkt, dan zie je er ineens iets in.
Of misschien zie je er niks in, maar krijg je een bepaald gevoel bij. Ik weet dat sommige mensen even helemaal stil worden, dat ze tot rust komen door er naar te kijken.

Wat het ook is, elke creatie betekent voor iedereen iets anders. En het is wat jij vindt dat het is. Niemand anders kan je dat vertellen. Ook ik niet.

De Oosterse schoonheid van korstmossen

Op vakantie zul je mij vaak ergens met mijn neus bovenop aantreffen. Mijn reisgenoten zijn er al aan gewend mij zo te zien: 

ik hang met mijn camera ondersteboven bij een bloem, of ik zit op mijn knieën zo dicht mogelijk bij een rotsblok. Een stuk of twintig foto's later sta ik dan weer op, slaak een diepe zucht van voldoening, blij met mijn nieuwe aanwinsten.

Deze foto is zo een. Hij ligt al een paar jaar in de schatkist, telkens als ik er naar kijk bewonder ik opnieuw de schoonheid van dit stuk steen, bedekt met korstmossen, omringd door frisgroene grassprieten.

De laatste keer dat ik hem bewonderde werd ik nieuwsgierig naar wat er zou gebeuren als ik er een "Wondere Wereld Creatie" mee zou maken. Hoe zou dat uitpakken om er een mandala van roestbruin en grijswit mee te maken? Zie hier het resultaat.

Ik ben aangenaam verrast. Hij doet me denken aan een Oosters tapijt. Als ik hem in mijn handen zou hebben, zou hij dik en ruw-zacht aanvoelen, zoals echte wol. Het grijswit zou erop geborduurd zijn, zijdezacht, als een kwetsbaar contrast met dat stevige, aardse, roodbruin.

Zo heb ik deze keer stiekem mijn eigen 'regel' heb doorbroken. Het liefst vertel ik namelijk zo weinig mogelijk over mijn creaties, zodat jij er zelf alles in kunt ontdekken wat er voor jou te ontdekken valt, zonder dat je door mijn 'bril' kijkt. Toch is het goed zo deze keer. Jou te vertellen over hoe ik het beleef voegt iets waardevols toe. Bovendien, uitzonderingen maken de regel, toch?

Ik hoop dat je net zo aangenaam verrast bent als ik zelf door deze creatie, en benieuwd naar wat jij er allemaal in ziet en beleeft. 

Veel plezier op de ontdekkingsreis!

Maureen

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

When on holiday you'll often find me sitting somewhere with my nose up close to something. My companions are already used to seeing me like that: I am upside down, with my camera pointed at a flower, or I'm sitting on my knees as close to a rock as I can get. About twenty pictures or so later I get up again, heave a deep sigh of satisfaction, happy with my recent acquisitions.

This photo is one of those. He has been sitting in my treasury for a few years allready, every time I take a look at it I admire it once more. The beauty of this piece of stone, covered with lichens, surrounded by fresh green blades of grass.

The last time I admired him, I was curious as to what would happen if I would make a "Wonderful World Creation" with it. How would that turn out, to make a mandala of rusty brown and gray-white with. Well, you can see the result here.

I am pleasantly surprised. It  reminds me of an oriental rug. If I would have it in my hands, it would be thick and have a rough-soft feel like real wool. The greyish would be embroidered on top of it, silky, like a fragile contrast to the solid, earthy, brown.

So I secretly broke my own "rule" this time. I normally prefer to tell as little as possible about my creations, so you can discover in them all that there is to discover in them for you, without looking through my glasses. Still, this time it is just right like this. To tell you about how I experience this creation adds something valuable to it. Moreover, exceptions make the rule, right?

I hope you're as pleasantly surprised as I am by this creation, and curious about what you see and experience.

Enjoy the journey!

Geluk is als een vlinder

Geluk is als een vlinder

hoe meer je haar achterna zit 

des te meer zal ze je weten te ontkomen

maar wanneer je je aandacht 

op andere dingen richt

dan komt ze naar je toe 

om stilletjes op je schouder te zitten

Ik wens je een dag met een prachtige vlinder op je schouder.

Liefs

Maureen

Met een foto van een fuchsia, gemaakt op vakantie in Duitsland vorig jaar.

The Truth is in your Heart

De creatie die je hierboven ziet is 

uit De Wondere Wereld van Maureen Astrid.

Zonder woorden

Een uitnodiging

Om te voelen

Te ervaren

Beleven

Op jouw manier

Liefs

Maureen

The creation is from

the Magical World of Maureen Astrid

Without words

An invitation

To feel

To experience

Discover

In your own way

Sunrise

My day started with a 

Sun & Moon Salutation

Sunrise in Amersfoort, 30 dec. 2013

This morning when I opened the curtains a beautiful sunrise welcomed me. 

And there was even more than 'just' a sunrise.

Flaming colors of the sun rising on the horizon, together with 

a tiny sliver of the moon, shining it's silver light right above it.

A site that captures me. Every time I see it.
The contrasts of all the colors, the black silhoueted trees... Need I go on? :-)

A sight like this warms my heart.
I could feel how my foggy morning head became cleansed, ready for a new day.

After a few moments, of standing in front of the window, admiring the view, I looked to see if my camera was nearby. It was... so now I can share this sight with you.


Have a sunny day,

XO Maureen

Mijn dag begon met een 

Zonne- en Maan-Groet.

Vanmorgen toen ik de gordijnen opendeed verwelkomde een prachtige zonsopgang mij.
En er was nog meer dan 'alleen' een zonsopgang.
Vlammende kleuren van de opkomende zon aan de horizon, samen met
een klein maansikkeltje, met haar zilveren licht recht boven die kleurenpracht.
Als ik dit zie word ik er altijd door gegrepen. Elke keer weer.
De contrasten van alle kleuren, de zwarte silhouetten van de bomen ... Moet ik doorgaan? :-)

Een aanblik als dit verwarmt mijn hart.
Ik voelde hoe mijn mistige ochtendhoofd werd gereinigd, klaar voor een nieuwe dag.

Na enkele ogenblikken, staande voor het raam, genietend van het uitzicht, keek ik of ik mijn camera in de buurt had. Jawel, ... dus nu kan ik dit mooie plaatje met jullie delen.


Heb een zonnige dag,

XO Maureen

Sometimes it's good to look back

Zentangle - dec. 4th 2011

Although I am a firm believer of living in the 'Here and Now' as much as you possibly can, sometimes it is quite alright to look back.

In my case, I went back to some of the Zentangle Inspired pieces I made in 2011. That was a periode where I made almost a one a day, and it felt good. This one I still am in love with. I'd sort of forgotten about it... isn't that sad?

Lucky me, I have a beautiful archive, a handmade book with all pieces I created. I can take it out of my cabinet, browse through it.

Do you recognise this? Sometimes when I do that, browse through older pieces of creation, when it's long enough ago, I look at them as if I didn't make them myself, and when there is one that is just, well, beautiful, I'm admiring it in a way I would admire a beautiful piece by someone else. Until it hits me: I made this, ME.... It still makes me blush that feeling. I embrace it too, 'cause it builds my confidence. That I break down time and again, myself, yes.

So, this Zentangle piece from the past. It has a fall/winter feel. I love that brown vintage feel paper. There were only a few pages of that paper, made it special. December 4th it says, 2011. Almost two years ago. I'm glad I kept it, preserved it. Now I can share it with you, maybe it will inspire you in some way. At the least it made me feel good. Inspired to keep up with these tangles :-)

What about you? Have you looked back to some of your work of a few years back recently? How does that make you feel? Remember, we all evolve, we all make 'mistakes', we all learn. And maybe, just maybe, there is a little special creation lying there, somewhere in your archive, ready to make you smile, to make you feel good...

XO

Maureen

Swirly Owl

This owl was born yesterday, sitting on his swirling tree. Still sleeping (or is he meditating?).
At peace, that is for sure.

Again, the owl mirrors me. When I drew the owl I was very much at peace. After a few days of being very busy. Well, in my head.

Too much thinking... Too many sensations from the outside world.
I do realise what is going on sooner now though. A few years back it would take me weeks before I started to realise what was going on. Now it may not even be days before the bells start ringing.
That is a good thing.
The unwinding and finding my way back to myself... well, that still can be, let's say a challenge.

Yesterday music was the key. My headphones on. Beautiful music. Soon I could feel how the uneasyness in my body started to flow out.

The owl is on the table, I smile when I look at it. Feels good to see it. I can be pleased with my creation.
That is a big thing. No self critique, no doubt. My owl is beautiful.

How about you? Have you taken some time for yourself these past days? Do you ever feel like music is the key to feeling better?

Wishing you a peaceful day,

XO
Maureen

Dit uiltje werd gisteren geboren, zittend op zijn wervelende boom. Nog in slaap (of is hij aan het mediteren? ) Hij is tevreden en rustig, dat is zeker.

Alweer weerspiegelt de uil mijzelf. Toen ik de uil aan het tekenen was, voelde ik me rustig en tevreden.
Na een paar dagen van heel erg druk zijn. Nou ja, in mijn hoofd. Teveel denken ... Te veel prikkels van de buitenwereld.

Ik besef nu wel eerder wat er aan de hand is. Een paar jaar terug het zou me weken kosten voordat ik begon te beseffen wat er gaande was. Nu is het vaak al binnen een paar dagen, of zelfs binnen een dag, dat er een belletje gaat rinkelen.
Dat is een goede zaak.  Het weer loslaten en het vinden van de weg terug naar mezelf ... nou ja dat is, laten we zeggen, nog een uitdaging.
Gisteren was muziek de sleutel. Mijn koptelefoon op. Prachtige muziek. Al snel kon ik voelen hoe het ongemakkelijke gevoel uit mijn lichaam begon te stromen.

De uil ligt nu voor me op de tafel, ik glimlach als ik er naar kijk. Voelt goed om hem te zien. Ik kan tevreden zijn met mijn creatie.
Dat is een groot ding. Geen zelfkritiek , geen twijfel. Mijn uil is prachtig.

Hoe zit het met jou? Heb je wat tijd genomen voor jezelf de afgelopen dagen ? Heb je ooit het gevoel dat muziek is de sleutel tot je beter voelen?

Ik wens je een rustige dag ,

XO
Maureen

Leaf on Fire

Fall has come to my town.

It sets the leafs on fire.

Their flaming colors warm my heart.

Today the autumn storm sends them flying.

Like bright confetti in the wind,

they come tumbling down. 

Down from the tall trees,

onto the pavement, 

where they again catch my eye.

I pick one up and bring it home to me,

to let it warm my heart, 

just a little longer.

Wishing you a bright day,

XO

Maureen

Flowers, moss and wet slippers

When I was having my morning coffee, I noticed the flowers on the terrace outside.

A little wet with morning dew, rays of sunlight shining down on them, warming them up.

Lovely pinkish purple, or is it Mauve? It's a beautiful color, that I do know ;-)

Right next to it there is other beauty, in shades of green and yellow.

Almost an abstract painting if you get real close up. Painted by mother nature. I just love those cute tiny spouts that stick out.
The moss sits wrapped around the stem of an honeysuckle. Oh, their smell in summer...

Remember how I said the flower was wet with morning dew? Well, so were my slippers after my little adventure on the terrace. No time to get my shoes, my camera was right by my side. I had to capture the moment. For indeed that sunlight could have been hidden behind a cloud any minute...!

XO Maureen